اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْهَمِّ وَالْحَزَنِ، وَالْعَجْزِ وَالْكَسَلِ، وَالْبُخْلِ وَالْجُبْنِ، وَضَلَعِ الدَّيْنِ وَغَلَبَةِ الرِّجَالِ
OkunuşuAllâhümme innî eûzü bike minel-hemmi vel-hazen, vel-aczi vel-kesel, vel-buhli vel-cübn, ve dala’id-deyni ve galebetir-ricâl.
AnlamıAllah’ım! Kaygıdan ve üzüntüden, acizlikten ve tembellikten, cimrilikten ve korkaklıktan, borcun ağırlığından ve insanların baskısı altında kalmaktan Sana sığınırım.
اللَّهُمَّ إِنِّي عَبْدُكَ، ابْنُ عَبْدِكَ، ابْنُ أَمَتِكَ، نَاصِيَتِي بِيَدِكَ، مَاضٍ فِيَّ حُكْمُكَ، عَدْلٌ فِيَّ قَضَاؤُكَ، أَسْأَلُكَ بِكُــــلِّ اسْمٍ هُوَ لَكَ، سَمَّيْتَ بِهِ نَفْسَكَ، أَوْ أَنْزَلْتَهُ فِي كِتَابِكَ، أَوْ عَلَّمْتَهُ أَحَداً مِنْ خَلْقِكَ، أَوِ اسْتَأْثَرْتَ بِهِ فِي عِلْمِ الغَيْبِ عِنْدَكَ، أَنْ تَجْعَلَ القُرْآنَ رَبِيعَ قَلْبِي، وَنُورَ صَدْرِي، وَجَلاَءَ حُزْنِي، وَذَهَابَ هَمِّي
OkunuşuAllâhümme innî abdük, ibnü abdik, ibnü emetik, nâsıyetî bi-yedik, mâdın fiyye hükmük, adlün fiyye kadâük, es’elüke bi-külli ismin hüve lek, semmeyte bihî nefsek, ev enzeltehû fî kitâbik, ev allemtehû ehaden min halkık, evista’serte bihî fî ilmil-gaybi indek, en tec’alel-Kur’âne rabîa kalbî, ve nûra sadrî, ve celâe hüznî, ve zehâbe hemmî.
AnlamıAllah’ım! Ben Senin kulunum; kulunun ve cariyenin oğluyum. Alnım (her hâlim) Senin elindedir. Hakkımdaki hükmün geçerlidir, hakkımdaki takdirin adalettir. Kendini adlandırdığın, Kitabında indirdiğin, kullarından birine öğrettiğin ya da katındaki gayb bilgisinde Kendine sakladığın Sana ait her isimle Senden diliyorum: Kur’an’ı kalbimin baharı, göğsümün nuru, üzüntümün gidericisi ve kaygımın sonu eyle.
ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَتَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُم بِذِكْرِ ٱللَّهِ ۗ أَلَا بِذِكْرِ ٱللَّهِ تَطْمَئِنُّ ٱلْقُلُوبُ
OkunuşuEllezîne âmenû vetatmeinnü kulûbühüm bizikrillâh. Elâ bizikrillâhi tatmeinnül-kulûb.
AnlamıOnlar, iman eden ve kalpleri Allah’ı anmakla huzur bulan kimselerdir. Bilin ki kalpler ancak Allah’ı anmakla huzur bulur.
قُل لَّن يُصِيبَنَآ إِلَّا مَا كَتَبَ ٱللَّهُ لَنَا هُوَ مَوْلَىٰنَا ۚ وَعَلَى ٱللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ ٱلْمُؤْمِنُونَ
OkunuşuKul len yüsîbenâ illâ mâ ketebellâhü lenâ. Hüve mevlânâ. Ve’alellâhi felyetevekkelil-mü’minûn.
AnlamıDe ki: Allah’ın bizim için yazdığından başkası başımıza gelmez. O bizim mevlâmızdır. Müminler yalnız Allah’a güvensinler.
ٱلَّذِينَ قَالَ لَهُمُ ٱلنَّاسُ إِنَّ ٱلنَّاسَ قَدْ جَمَعُوا۟ لَكُمْ فَٱخْشَوْهُمْ فَزَادَهُمْ إِيمَٰنًۭا وَقَالُوا۟ حَسْبُنَا ٱللَّهُ وَنِعْمَ ٱلْوَكِيلُ
OkunuşuEllezîne kâle lehümün-nâsü innen-nâse kad ceme’û leküm fahşevhüm fezâdehüm îmânâ. Vekâlû hasbünellâhü veni’mel-vekîl.
AnlamıBazı insanlar onlara: “Düşmanlarınız size karşı toplandı, onlardan korkun” dediğinde bu söz onların imanını artırdı ve şöyle dediler: “Allah bize yeter; O ne güzel vekildir.”
قَالَ لَا تَخَافَآ ۖ إِنَّنِى مَعَكُمَآ أَسْمَعُ وَأَرَىٰ
OkunuşuKâle lâ tehâfâ innenî me’akümâ esme’u veerâ.
AnlamıAllah buyurdu ki: Korkmayın! Çünkü ben sizinle beraberim; işitirim ve görürüm.
يَا حَيُّ يَا قَيُّومُ بِرَحْمَتِكَ أَسْتَغيثُ أَصْلِحْ لِي شَأْنِيَ كُلَّهُ وَلاَ تَكِلْنِي إِلَى نَفْسِي طَرْفَةَ عَيْنٍ
OkunuşuYâ hayyü yâ kayyûmü bi-rahmetike estağîs, aslih lî şe’nî küllehû ve lâ tekilnî ilâ nefsî tarfete ayn.
AnlamıEy Hayy (diri), ey Kayyûm (her şeyi ayakta tutan)! Rahmetinle yardım dilerim. Bütün işlerimi düzelt ve beni göz açıp kapayıncaya kadar bile nefsimle baş başa bırakma.