ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَتَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُم بِذِكْرِ ٱللَّهِ ۗ أَلَا بِذِكْرِ ٱللَّهِ تَطْمَئِنُّ ٱلْقُلُوبُ
OkunuşuEllezîne âmenû vetatmeinnü kulûbühüm bizikrillâh. Elâ bizikrillâhi tatmeinnül-kulûb.
AnlamıOnlar, iman eden ve kalpleri Allah’ı anmakla huzur bulan kimselerdir. Bilin ki kalpler ancak Allah’ı anmakla huzur bulur.
يَٰٓأَيَّتُهَا ٱلنَّفْسُ ٱلْمُطْمَئِنَّةُ
OkunuşuYâ eyyetühen-nefsül-mutmeinneh.
AnlamıEy huzura ermiş nefis!
ٱرْجِعِىٓ إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةًۭ مَّرْضِيَّةًۭ
Okunuşuİrci’î ilâ rabbiki râdiyeten merdiyyeh.
AnlamıSen O’ndan razı, O da senden razı olarak Rabbine dön.
فَٱدْخُلِى فِى عِبَٰدِى
OkunuşuFedhulî fî ibâdî.
AnlamıKullarımın arasına katıl.
وَٱدْخُلِى جَنَّتِى
OkunuşuVedhulî cennetî.
AnlamıCennetime gir.
إِنَّ ٱلَّذِينَ قَالُوا۟ رَبُّنَا ٱللَّهُ ثُمَّ ٱسْتَقَٰمُوا۟ تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ ٱلْمَلَٰٓئِكَةُ أَلَّا تَخَافُوا۟ وَلَا تَحْزَنُوا۟ وَأَبْشِرُوا۟ بِٱلْجَنَّةِ ٱلَّتِى كُنتُمْ تُوعَدُونَ
Okunuşuİnnellezîne kâlû rabbünellâhü sümmestekâmû tetenezzelü aleyhimül-melâiketü ellâ tehâfû ve lâ tahzenû veebşirû bilcennetilletî küntüm tû’adûn.
Anlamı“Rabbimiz Allah’tır” deyip sonra dosdoğru olanların üzerine melekler iner ve şöyle derler: “Korkmayın, üzülmeyin; size söz verilen cennetle sevinin.”
أَلَمْ نَشْرَحْ لَكَ صَدْرَكَ
OkunuşuElem neşrah leke sadrak.
AnlamıBiz senin göğsünü açıp genişletmedik mi?
وَوَضَعْنَا عَنكَ وِزْرَكَ
OkunuşuVeveda’nâ anke vizrak.
AnlamıYükünü senden indirmedik mi?
ٱلَّذِىٓ أَنقَضَ ظَهْرَكَ
OkunuşuEllezî enkada zahrak.
AnlamıO yük ki belini bükmüştü.
وَرَفَعْنَا لَكَ ذِكْرَكَ
OkunuşuVerafa’nâ leke zikrak.
AnlamıSenin şanını yüceltmedik mi?
فَإِنَّ مَعَ ٱلْعُسْرِ يُسْرًا
OkunuşuFeinne me’al-usri yüsrâ.
AnlamıDemek ki zorlukla beraber bir kolaylık vardır.
إِنَّ مَعَ ٱلْعُسْرِ يُسْرًۭا
Okunuşuİnne me’al-usri yüsrâ.
AnlamıEvet, zorlukla beraber bir kolaylık vardır.
فَإِذَا فَرَغْتَ فَٱنصَبْ
OkunuşuFeizâ feragte fensab.
AnlamıÖyleyse bir işi bitirince hemen başka bir işe koyul,
وَإِلَىٰ رَبِّكَ فَٱرْغَب
OkunuşuVe ilâ rabbike fergab.
AnlamıVe yalnız Rabbine yönel.
وَقَالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ إِنَّ ءَايَةَ مُلْكِهِۦٓ أَن يَأْتِيَكُمُ ٱلتَّابُوتُ فِيهِ سَكِينَةٌۭ مِّن رَّبِّكُمْ وَبَقِيَّةٌۭ مِّمَّا تَرَكَ ءَالُ مُوسَىٰ وَءَالُ هَٰرُونَ تَحْمِلُهُ ٱلْمَلَٰٓئِكَةُ ۚ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَءَايَةًۭ لَّكُمْ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ
OkunuşuVekâle lehüm nebiyyühüm inne âyete mülkihî en ye’tiyekümüt-tâbûtü fîhi sekînetüm min rabbiküm vebekiyyetüm mimmâ terake âlü mûsâ veâlü hârûne tahmilühül-melâikeh. İnne fî zâlike leâyeten leküm in küntüm mü’minîn.
AnlamıPeygamberleri onlara dedi ki: Onun hükümdarlığının alameti, size Tâbût’un gelmesidir. Onda Rabbinizden bir huzur ve güven (sekîne) ile Mûsâ ailesinin ve Hârûn ailesinin bıraktıklarından bir kalıntı vardır; onu melekler taşır. Eğer inanıyorsanız bunda sizin için kesin bir işaret vardır.
ثُمَّ أَنزَلَ ٱللَّهُ سَكِينَتَهُۥ عَلَىٰ رَسُولِهِۦ وَعَلَى ٱلْمُؤْمِنِينَ وَأَنزَلَ جُنُودًۭا لَّمْ تَرَوْهَا وَعَذَّبَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ ۚ وَذَٰلِكَ جَزَآءُ ٱلْكَٰفِرِينَ
OkunuşuSümme enzelellâhü sekînetehû alâ rasûlihî ve’alel-mü’minîne veenzele cünûden lem teravhâ ve’azzebellezîne keferû. Ve zâlike cezâül-kâfirîn.
AnlamıSonra Allah, Elçisine ve müminlere sekînesini indirdi, sizin görmediğiniz ordular indirdi ve inkâr edenleri cezalandırdı. İnkârcıların karşılığı budur.
إِلَّا تَنصُرُوهُ فَقَدْ نَصَرَهُ ٱللَّهُ إِذْ أَخْرَجَهُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ ثَانِىَ ٱثْنَيْنِ إِذْ هُمَا فِى ٱلْغَارِ إِذْ يَقُولُ لِصَٰحِبِهِۦ لَا تَحْزَنْ إِنَّ ٱللَّهَ مَعَنَا ۖ فَأَنزَلَ ٱللَّهُ سَكِينَتَهُۥ عَلَيْهِ وَأَيَّدَهُۥ بِجُنُودٍۢ لَّمْ تَرَوْهَا وَجَعَلَ كَلِمَةَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ ٱلسُّفْلَىٰ ۗ وَكَلِمَةُ ٱللَّهِ هِىَ ٱلْعُلْيَا ۗ وَٱللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ
Okunuşuİllâ tensurûhü fekad nesarahüllâhü iz ahracehüllezîne keferû sâniyesneyni iz hümâ fil-gâri iz yekûlü lisâhibihî lâ tahzen innellâhe me’anâ. Feenzelellâhü sekînetehû aleyhi veeyyedehû bicünûdin lem teravhâ vece’ale kelimetellezîne keferüs-süflâ. Vekelimetüllâhi hiyel-ulyâ. Vel-lâhü azîzün hakîm.
AnlamıSiz ona yardım etmezseniz, Allah ona zaten yardım etmişti. Hani inkâr edenler onu, iki kişiden biri olarak (yurdundan) çıkarmışlardı. İkisi mağaradayken arkadaşına “Üzülme, Allah bizimle beraberdir” diyordu. Allah da ona sekînesini indirdi, onu sizin görmediğiniz ordularla destekledi ve inkâr edenlerin sözünü alçalttı. Allah’ın sözü ise en yücedir. Allah mutlak güç sahibidir, hikmet sahibidir.
هُوَ ٱلَّذِىٓ أَنزَلَ ٱلسَّكِينَةَ فِى قُلُوبِ ٱلْمُؤْمِنِينَ لِيَزْدَادُوٓا۟ إِيمَٰنًۭا مَّعَ إِيمَٰنِهِمْ ۗ وَلِلَّهِ جُنُودُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ۚ وَكَانَ ٱللَّهُ عَلِيمًا حَكِيمًۭا
OkunuşuHüvellezî enzeles-sekînete fî kulûbil-mü’minîne liyezdâdû îmânen me’a îmânihim. Velillâhi cünûdüs-semâvâti vel-ard. Vekânellâhü alîmen hakîmâ.
Anlamıİmanlarına iman katsınlar diye müminlerin kalplerine sekîneyi indiren O’dur. Göklerin ve yerin orduları Allah’ındır. Allah her şeyi bilir, hikmet sahibidir.
۞ لَّقَدْ رَضِىَ ٱللَّهُ عَنِ ٱلْمُؤْمِنِينَ إِذْ يُبَايِعُونَكَ تَحْتَ ٱلشَّجَرَةِ فَعَلِمَ مَا فِى قُلُوبِهِمْ فَأَنزَلَ ٱلسَّكِينَةَ عَلَيْهِمْ وَأَثَٰبَهُمْ فَتْحًۭا قَرِيبًۭا
OkunuşuLekad radiyellâhü anil-mü’minîne iz yübâyi’ûneke tahteş-şecerati fe’alime mâ fî kulûbihim feenzeles-sekînete aleyhim veesâbehüm fethan karîbâ.
AnlamıAndolsun, ağacın altında sana bağlılık sözü verdikleri sırada Allah müminlerden razı olmuştu. Kalplerinde olanı bildi, üzerlerine sekîne indirdi ve onları yakın bir fetihle ödüllendirdi.
إِذْ جَعَلَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ فِى قُلُوبِهِمُ ٱلْحَمِيَّةَ حَمِيَّةَ ٱلْجَٰهِلِيَّةِ فَأَنزَلَ ٱللَّهُ سَكِينَتَهُۥ عَلَىٰ رَسُولِهِۦ وَعَلَى ٱلْمُؤْمِنِينَ وَأَلْزَمَهُمْ كَلِمَةَ ٱلتَّقْوَىٰ وَكَانُوٓا۟ أَحَقَّ بِهَا وَأَهْلَهَا ۚ وَكَانَ ٱللَّهُ بِكُلِّ شَىْءٍ عَلِيمًۭا
Okunuşuİz ce’alellezîne keferû fî kulûbihimül-hamiyyete hamiyyetel-câhiliyyeti feenzelellâhü sekînetehû alâ rasûlihî ve’alel-mü’minîne veelzemehüm kelimetet-takvâ vekânû ehakka bihâ veehlehâ. Vekânellâhü bikülli şey’in alîmâ.
AnlamıHani inkâr edenler kalplerine öfkeli bir taassubu, cahiliye taassubunu yerleştirmişlerdi. Allah da Elçisine ve müminlere sekînesini indirdi, onları takva sözüne bağlı kıldı; zaten buna en layık ve ehil olanlar onlardı. Allah her şeyi bilendir.
يَا حَيُّ يَا قَيُّومُ بِرَحْمَتِكَ أَسْتَغيثُ أَصْلِحْ لِي شَأْنِيَ كُلَّهُ وَلاَ تَكِلْنِي إِلَى نَفْسِي طَرْفَةَ عَيْنٍ
OkunuşuYâ hayyü yâ kayyûmü bi-rahmetike estağîs, aslih lî şe’nî küllehû ve lâ tekilnî ilâ nefsî tarfete ayn.
AnlamıEy Hayy (diri), ey Kayyûm (her şeyi ayakta tutan)! Rahmetinle yardım dilerim. Bütün işlerimi düzelt ve beni göz açıp kapayıncaya kadar bile nefsimle baş başa bırakma.