هُنَالِكَ دَعَا زَكَرِيَّا رَبَّهُۥ ۖ قَالَ رَبِّ هَبْ لِى مِن لَّدُنكَ ذُرِّيَّةًۭ طَيِّبَةً ۖ إِنَّكَ سَمِيعُ ٱلدُّعَآءِ
OkunuşuHünâlike de’â zekeriyyâ rabbeh. Kâle rabbi heb lî min ledünke zürriyyeten tayyibeh. İnneke semî’ud-dü’â’.
AnlamıOrada Zekeriyya Rabbine dua edip dedi ki: “Rabbim! Bana katından temiz ve hayırlı bir nesil bağışla. Şüphesiz sen duayı işitensin.”
وَزَكَرِيَّآ إِذْ نَادَىٰ رَبَّهُۥ رَبِّ لَا تَذَرْنِى فَرْدًۭا وَأَنتَ خَيْرُ ٱلْوَٰرِثِينَ
OkunuşuVezekeriyyâ iz nâdâ rabbehû rabbi lâ tezernî ferden ve ente hayrul-vârisîn.
AnlamıZekeriyya’yı da an; hani Rabbine şöyle seslenmişti: “Rabbim! Beni tek başıma (çocuksuz) bırakma. Sen varis olanların en hayırlısısın.”
رَبِّ هَبْ لِى مِنَ ٱلصَّٰلِحِينَ
OkunuşuRabbi heb lî mines-sâlihîn.
Anlamı(İbrahim dedi ki:) “Rabbim! Bana salihlerden olacak bir evlat bağışla.”
وَٱلَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا هَبْ لَنَا مِنْ أَزْوَٰجِنَا وَذُرِّيَّٰتِنَا قُرَّةَ أَعْيُنٍۢ وَٱجْعَلْنَا لِلْمُتَّقِينَ إِمَامًا
OkunuşuVel-lezîne yekûlûne rabbenâ heb lenâ min ezvâcinâ vezürriyyâtinâ kurrate a’yünin vec’alnâ lilmüttekîne imâmâ.
AnlamıOnlar şöyle derler: “Rabbimiz! Bize eşlerimizden ve çocuklarımızdan gözümüzü aydınlatacak kimseler bağışla ve bizi takva sahiplerine önder kıl.”