Sure · Sureler

Yâsîn Suresi

سورة يس

Mekke döneminde inmiş 83 ayetlik sure; tevhid, peygamberlik, öldükten sonra dirilme ve kâinattaki ilahî deliller üzerinde durur. Türkiye’de özellikle cuma geceleri, kabir ziyaretlerinde, hasta ve vefat edenlerin yanında ve mevlit, hatim gibi toplantılarda okunur.

Yâsîn Suresi: Arapçası, Okunuşu ve Anlamı

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

1

يسٓ

OkunuşuYâsîn.

AnlamıYâ Sîn.

2

وَٱلْقُرْءَانِ ٱلْحَكِيمِ

OkunuşuVel-kur’ânil-hakîm.

AnlamıHikmet dolu Kur’an’a andolsun ki,

3

إِنَّكَ لَمِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ

Okunuşuİnneke leminel-mürselîn.

AnlamıSen elbette gönderilen peygamberlerdensin;

4

عَلَىٰ صِرَٰطٍۢ مُّسْتَقِيمٍۢ

OkunuşuAlâ sirâtin müstekîm.

Anlamıdosdoğru bir yol üzerindesin.

5

تَنزِيلَ ٱلْعَزِيزِ ٱلرَّحِيمِ

OkunuşuTenzîlel-azîzir-rahîm.

AnlamıBu Kur’an, mutlak güç sahibi ve çok merhametli olan Allah tarafından indirilmiştir;

6

لِتُنذِرَ قَوْمًۭا مَّآ أُنذِرَ ءَابَآؤُهُمْ فَهُمْ غَٰفِلُونَ

OkunuşuLitünzira kavmen mâ ünzira âbâühüm fehüm gâfilûn.

Anlamıataları uyarılmamış, bu yüzden de gaflet içinde kalmış bir toplumu uyarman için.

7

لَقَدْ حَقَّ ٱلْقَوْلُ عَلَىٰٓ أَكْثَرِهِمْ فَهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ

OkunuşuLekad hakkal-kavlü alâ ekserihim fehüm lâ yü’minûn.

AnlamıAndolsun, onların çoğu hakkında o söz (azap hükmü) gerçekleşmiştir; artık onlar inanmazlar.

8

إِنَّا جَعَلْنَا فِىٓ أَعْنَٰقِهِمْ أَغْلَٰلًۭا فَهِىَ إِلَى ٱلْأَذْقَانِ فَهُم مُّقْمَحُونَ

Okunuşuİnnâ ce’alnâ fî a’nâkihim aglâlen fehiye ilel-ezkâni fehüm mukmehûn.

AnlamıBiz onların boyunlarına çenelerine kadar dayanan halkalar geçirdik; bu yüzden başları yukarı kalkık kalmıştır.

9

وَجَعَلْنَا مِنۢ بَيْنِ أَيْدِيهِمْ سَدًّۭا وَمِنْ خَلْفِهِمْ سَدًّۭا فَأَغْشَيْنَٰهُمْ فَهُمْ لَا يُبْصِرُونَ

OkunuşuVece’alnâ mim beyni eydîhim sedden ve min halfihim sedden feagşeynâhüm fehüm lâ yübsirûn.

AnlamıÖnlerine bir set, arkalarına da bir set çektik ve gözlerini perdeledik; artık göremezler.

10

وَسَوَآءٌ عَلَيْهِمْ ءَأَنذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنذِرْهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ

OkunuşuVesevâün aleyhim eenzertehüm em lem tünzirhüm lâ yü’minûn.

AnlamıOnları uyarsan da uyarmasan da onlar için birdir; inanmazlar.

11

إِنَّمَا تُنذِرُ مَنِ ٱتَّبَعَ ٱلذِّكْرَ وَخَشِىَ ٱلرَّحْمَٰنَ بِٱلْغَيْبِ ۖ فَبَشِّرْهُ بِمَغْفِرَةٍۢ وَأَجْرٍۢ كَرِيمٍ

Okunuşuİnnemâ tünziru menit-tebe’az-zikra vehaşiyer-rahmâne bilgayb. Febeşşirhü bimagfiratin veecrin kerîm.

AnlamıSen ancak Kur’an’a uyan ve görmeden Rahmân’dan korkan kimseyi uyarabilirsin. Böylesine bağışlanmayı ve değerli bir mükâfatı müjdele.

12

إِنَّا نَحْنُ نُحْىِ ٱلْمَوْتَىٰ وَنَكْتُبُ مَا قَدَّمُوا۟ وَءَاثَٰرَهُمْ ۚ وَكُلَّ شَىْءٍ أَحْصَيْنَٰهُ فِىٓ إِمَامٍۢ مُّبِينٍۢ

Okunuşuİnnâ nahnü nuhyil-mevtâ venektübü mâ kaddemû veâsârahüm. Vekülle şey’in ahsaynâhü fî imâmin mübîn.

AnlamıÖlüleri ancak Biz diriltiriz. Onların önceden yaptıklarını ve geride bıraktıkları izleri yazarız. Her şeyi apaçık bir kitapta tek tek kaydetmişizdir.

13

وَٱضْرِبْ لَهُم مَّثَلًا أَصْحَٰبَ ٱلْقَرْيَةِ إِذْ جَآءَهَا ٱلْمُرْسَلُونَ

OkunuşuVadrib lehüm meselen ashâbel-karyeh. İz câehel-mürselûn.

AnlamıOnlara, o şehir halkını örnek olarak anlat: Hani oraya elçiler gelmişti.

14

إِذْ أَرْسَلْنَآ إِلَيْهِمُ ٱثْنَيْنِ فَكَذَّبُوهُمَا فَعَزَّزْنَا بِثَالِثٍۢ فَقَالُوٓا۟ إِنَّآ إِلَيْكُم مُّرْسَلُونَ

Okunuşuİz erselnâ ileyhimüsneyni fekezzebûhümâ fe’azzeznâ bisâlisin fekâlû innâ ileyküm mürselûn.

AnlamıOnlara iki elçi göndermiştik, ikisini de yalanladılar; bunun üzerine bir üçüncüsüyle destekledik. Elçiler: “Biz size gönderilmiş elçileriz” dediler.

15

قَالُوا۟ مَآ أَنتُمْ إِلَّا بَشَرٌۭ مِّثْلُنَا وَمَآ أَنزَلَ ٱلرَّحْمَٰنُ مِن شَىْءٍ إِنْ أَنتُمْ إِلَّا تَكْذِبُونَ

OkunuşuKâlû mâ entüm illâ beşerun mislünâ ve mâ enzeler-rahmânü min şey’in in entüm illâ tekzibûn.

AnlamıŞehir halkı: “Siz de bizim gibi birer insansınız. Rahmân hiçbir şey indirmemiştir. Siz sadece yalan söylüyorsunuz” dediler.

16

قَالُوا۟ رَبُّنَا يَعْلَمُ إِنَّآ إِلَيْكُمْ لَمُرْسَلُونَ

OkunuşuKâlû rabbünâ ya’lemü innâ ileyküm lemürselûn.

AnlamıElçiler: “Rabbimiz biliyor ki biz gerçekten size gönderilmiş elçileriz” dediler.

17

وَمَا عَلَيْنَآ إِلَّا ٱلْبَلَٰغُ ٱلْمُبِينُ

OkunuşuVe mâ aleynâ illel-belâgul-mübîn.

Anlamı“Bizim görevimiz yalnızca açık bir şekilde tebliğ etmektir.”

18

قَالُوٓا۟ إِنَّا تَطَيَّرْنَا بِكُمْ ۖ لَئِن لَّمْ تَنتَهُوا۟ لَنَرْجُمَنَّكُمْ وَلَيَمَسَّنَّكُم مِّنَّا عَذَابٌ أَلِيمٌۭ

OkunuşuKâlû innâ tetayyernâ biküm. Lein lem tentehû lenercümenneküm veleyemessenneküm minnâ azâbün elîm.

AnlamıŞehir halkı: “Doğrusu sizin yüzünüzden uğursuzluğa uğradık. Eğer vazgeçmezseniz sizi mutlaka taşlarız ve bizden size acı bir azap dokunur” dediler.

19

قَالُوا۟ طَٰٓئِرُكُم مَّعَكُمْ ۚ أَئِن ذُكِّرْتُم ۚ بَلْ أَنتُمْ قَوْمٌۭ مُّسْرِفُونَ

OkunuşuKâlû tâiruküm me’aküm. Ein zükkirtüm. Bel entüm kavmüm müsrifûn.

AnlamıElçiler: “Uğursuzluğunuz kendinizdendir. Size öğüt verildi diye mi böyle diyorsunuz? Hayır, siz haddi aşan bir toplumsunuz” dediler.

20

وَجَآءَ مِنْ أَقْصَا ٱلْمَدِينَةِ رَجُلٌۭ يَسْعَىٰ قَالَ يَٰقَوْمِ ٱتَّبِعُوا۟ ٱلْمُرْسَلِينَ

OkunuşuVecâe min aksel-medîneti racülün yes’â kâle yâ kavmit-tebi’ül-mürselîn.

AnlamıŞehrin öbür ucundan bir adam koşarak geldi ve: “Ey kavmim! Bu elçilere uyun” dedi.

21

ٱتَّبِعُوا۟ مَن لَّا يَسْـَٔلُكُمْ أَجْرًۭا وَهُم مُّهْتَدُونَ

Okunuşuİttebi’û men lâ yes’elüküm ecran ve hüm mühtedûn.

Anlamı“Sizden hiçbir ücret istemeyen ve doğru yolda olan bu kimselere uyun.”

22

وَمَا لِىَ لَآ أَعْبُدُ ٱلَّذِى فَطَرَنِى وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ

OkunuşuVe mâ liye lâ a’büdüllezî fetaranî veileyhi türce’ûn.

Anlamı“Beni yaratana neden kulluk etmeyeyim? Hepiniz O’na döndürüleceksiniz.”

23

ءَأَتَّخِذُ مِن دُونِهِۦٓ ءَالِهَةً إِن يُرِدْنِ ٱلرَّحْمَٰنُ بِضُرٍّۢ لَّا تُغْنِ عَنِّى شَفَٰعَتُهُمْ شَيْـًۭٔا وَلَا يُنقِذُونِ

OkunuşuEettehizü min dûnihî âliheten in yüridnir-rahmânü bidurrin lâ tugni annî şefâ’atühüm şey’en ve lâ yünkizûn.

Anlamı“O’nu bırakıp başka ilahlar mı edineyim? Eğer Rahmân bana bir zarar dilerse onların şefaati bana hiçbir fayda vermez, beni kurtaramazlar da.”

24

إِنِّىٓ إِذًۭا لَّفِى ضَلَٰلٍۢ مُّبِينٍ

Okunuşuİnnî izen lefî dalâlin mübîn.

Anlamı“O takdirde ben apaçık bir sapıklık içinde olurum.”

25

إِنِّىٓ ءَامَنتُ بِرَبِّكُمْ فَٱسْمَعُونِ

Okunuşuİnnî âmentü birabbiküm fesme’ûn.

Anlamı“Ben sizin Rabbinize iman ettim; beni dinleyin.”

26

قِيلَ ٱدْخُلِ ٱلْجَنَّةَ ۖ قَالَ يَٰلَيْتَ قَوْمِى يَعْلَمُونَ

OkunuşuKîledhulil-cenneh. Kâle yâ leyte kavmî ya’lemûn.

AnlamıOna: “Cennete gir” denildi. O da şöyle dedi: “Keşke kavmim bilseydi,

27

بِمَا غَفَرَ لِى رَبِّى وَجَعَلَنِى مِنَ ٱلْمُكْرَمِينَ

OkunuşuBimâ gafera lî rabbî vece’alenî minel-mükramîn.

AnlamıRabbimin beni bağışladığını ve beni ikram edilenlerden kıldığını!”

28

۞ وَمَآ أَنزَلْنَا عَلَىٰ قَوْمِهِۦ مِنۢ بَعْدِهِۦ مِن جُندٍۢ مِّنَ ٱلسَّمَآءِ وَمَا كُنَّا مُنزِلِينَ

OkunuşuVe mâ enzelnâ alâ kavmihî mim ba’dihî min cündin mines-semâi ve mâ künnâ münzilîn.

AnlamıOndan sonra kavminin üzerine gökten bir ordu indirmedik; indirecek de değildik.

29

إِن كَانَتْ إِلَّا صَيْحَةًۭ وَٰحِدَةًۭ فَإِذَا هُمْ خَٰمِدُونَ

Okunuşuİn kânet illâ sayhaten vâhideten feizâ hüm hâmidûn.

AnlamıSadece tek bir korkunç ses oldu; bir anda sönüp gittiler.

30

يَٰحَسْرَةً عَلَى ٱلْعِبَادِ ۚ مَا يَأْتِيهِم مِّن رَّسُولٍ إِلَّا كَانُوا۟ بِهِۦ يَسْتَهْزِءُونَ

OkunuşuYâ hasraten alel-ibâd. Mâ ye’tîhim min rasûlin illâ kânû bihî yestehziûn.

AnlamıYazık o kullara! Kendilerine hangi elçi geldiyse mutlaka onunla alay ediyorlardı.

31

أَلَمْ يَرَوْا۟ كَمْ أَهْلَكْنَا قَبْلَهُم مِّنَ ٱلْقُرُونِ أَنَّهُمْ إِلَيْهِمْ لَا يَرْجِعُونَ

OkunuşuElem yerav kem ehleknâ kablehüm minel-kurûni ennehüm ileyhim lâ yerci’ûn.

AnlamıKendilerinden önce nice nesilleri helâk ettiğimizi, onların bir daha kendilerine geri dönmediklerini görmediler mi?

32

وَإِن كُلٌّۭ لَّمَّا جَمِيعٌۭ لَّدَيْنَا مُحْضَرُونَ

OkunuşuVe in küllün lemmâ cemî’un ledeynâ muhdarûn.

AnlamıHepsi istisnasız toplanıp huzurumuza getirilecektir.

33

وَءَايَةٌۭ لَّهُمُ ٱلْأَرْضُ ٱلْمَيْتَةُ أَحْيَيْنَٰهَا وَأَخْرَجْنَا مِنْهَا حَبًّۭا فَمِنْهُ يَأْكُلُونَ

OkunuşuVeâyetün lehümül-ardul-meyteh. Ahyeynâhâ veahracnâ minhâ habben feminhü ye’külûn.

AnlamıÖlü toprak onlar için bir delildir: Biz onu diriltir, ondan taneler çıkarırız da onlardan yerler.

34

وَجَعَلْنَا فِيهَا جَنَّٰتٍۢ مِّن نَّخِيلٍۢ وَأَعْنَٰبٍۢ وَفَجَّرْنَا فِيهَا مِنَ ٱلْعُيُونِ

OkunuşuVece’alnâ fîhâ cennâtin min nehîlin vea’nâbin vefeccernâ fîhâ minel-uyûn.

AnlamıOrada hurmalıklardan ve üzüm bağlarından bahçeler yaptık, aralarından pınarlar fışkırttık;

35

لِيَأْكُلُوا۟ مِن ثَمَرِهِۦ وَمَا عَمِلَتْهُ أَيْدِيهِمْ ۖ أَفَلَا يَشْكُرُونَ

OkunuşuLiye’külû min semerihî ve mâ amilethü eydîhim. Efelâ yeşkürûn.

Anlamıürünlerinden ve kendi elleriyle yapmadıkları bu nimetlerden yesinler diye. Hâlâ şükretmeyecekler mi?

36

سُبْحَٰنَ ٱلَّذِى خَلَقَ ٱلْأَزْوَٰجَ كُلَّهَا مِمَّا تُنۢبِتُ ٱلْأَرْضُ وَمِنْ أَنفُسِهِمْ وَمِمَّا لَا يَعْلَمُونَ

OkunuşuSübhânellezî halekal-ezvâce küllehâ mimmâ tümbitül-ardu ve min enfüsihim ve mimmâ lâ ya’lemûn.

AnlamıYerin bitirdiklerinden, insanların kendilerinden ve daha bilmedikleri nice şeylerden bütün çiftleri yaratan Allah’ın şanı yücedir.

37

وَءَايَةٌۭ لَّهُمُ ٱلَّيْلُ نَسْلَخُ مِنْهُ ٱلنَّهَارَ فَإِذَا هُم مُّظْلِمُونَ

OkunuşuVeâyetün lehümülleyl. Neslehu minhün-nehâra feizâ hüm muzlimûn.

AnlamıGece de onlar için bir delildir: Gündüzü ondan sıyırırız, bir de bakarsın karanlığa gömülmüşler.

38

وَٱلشَّمْسُ تَجْرِى لِمُسْتَقَرٍّۢ لَّهَا ۚ ذَٰلِكَ تَقْدِيرُ ٱلْعَزِيزِ ٱلْعَلِيمِ

OkunuşuVeşşemsü tecrî limüstekarrin lehâ. Zâlike takdîrul-azîzil-alîm.

AnlamıGüneş de kendisi için belirlenmiş yere doğru akıp gitmektedir. Bu, mutlak güç sahibi ve her şeyi bilen Allah’ın takdiridir.

39

وَٱلْقَمَرَ قَدَّرْنَٰهُ مَنَازِلَ حَتَّىٰ عَادَ كَٱلْعُرْجُونِ ٱلْقَدِيمِ

OkunuşuVel-kamera kaddernâhü menâzile hattâ âde kel’urcûnil-kadîm.

AnlamıAy için de konaklar belirledik; sonunda o, kurumuş eğri hurma dalı gibi incecik hale döner.

40

لَا ٱلشَّمْسُ يَنۢبَغِى لَهَآ أَن تُدْرِكَ ٱلْقَمَرَ وَلَا ٱلَّيْلُ سَابِقُ ٱلنَّهَارِ ۚ وَكُلٌّۭ فِى فَلَكٍۢ يَسْبَحُونَ

OkunuşuLeş-şemsü yembegî lehâ en tüdrikel-kamera velelleylü sâbikun-nehâr. Veküllün fî felekin yesbehûn.

AnlamıNe güneşin aya yetişmesi mümkündür ne de gece gündüzü geçebilir. Her biri kendi yörüngesinde yüzmektedir.

41

وَءَايَةٌۭ لَّهُمْ أَنَّا حَمَلْنَا ذُرِّيَّتَهُمْ فِى ٱلْفُلْكِ ٱلْمَشْحُونِ

OkunuşuVeâyetün lehüm ennâ hamelnâ zürriyyetehüm fil-fülkil-meşhûn.

AnlamıOnların soylarını dolu gemide taşımamız da onlar için bir delildir.

42

وَخَلَقْنَا لَهُم مِّن مِّثْلِهِۦ مَا يَرْكَبُونَ

OkunuşuVehalaknâ lehüm mim mislihî mâ yerkebûn.

AnlamıOnlar için bunun gibi binecekleri başka şeyler de yarattık.

43

وَإِن نَّشَأْ نُغْرِقْهُمْ فَلَا صَرِيخَ لَهُمْ وَلَا هُمْ يُنقَذُونَ

OkunuşuVe in neşe’ nugrikhüm felâ sarîha lehüm ve lâ hüm yünkazûn.

AnlamıDilersek onları suda boğarız; o zaman ne yardımlarına koşan olur ne de kurtarılırlar.

44

إِلَّا رَحْمَةًۭ مِّنَّا وَمَتَٰعًا إِلَىٰ حِينٍۢ

Okunuşuİllâ rahmeten minnâ vemetâ’an ilâ hîn.

AnlamıAncak tarafımızdan bir rahmet olarak ve belli bir süreye kadar yaşamaları için kurtarılırlar.

45

وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ ٱتَّقُوا۟ مَا بَيْنَ أَيْدِيكُمْ وَمَا خَلْفَكُمْ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ

OkunuşuVe izâ kîle lehümüt-tekû mâ beyne eydîküm ve mâ halfeküm le’alleküm türhamûn.

AnlamıOnlara: “Önünüzdekinden ve arkanızdakinden sakının ki size merhamet edilsin” denildiğinde yüz çevirirler.

46

وَمَا تَأْتِيهِم مِّنْ ءَايَةٍۢ مِّنْ ءَايَٰتِ رَبِّهِمْ إِلَّا كَانُوا۟ عَنْهَا مُعْرِضِينَ

OkunuşuVe mâ te’tîhim min âyetim min âyâti rabbihim illâ kânû anhâ mü’ridîn.

AnlamıRablerinin ayetlerinden kendilerine hangi ayet geldiyse mutlaka ondan yüz çevirdiler.

47

وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ أَنفِقُوا۟ مِمَّا رَزَقَكُمُ ٱللَّهُ قَالَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لِلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ أَنُطْعِمُ مَن لَّوْ يَشَآءُ ٱللَّهُ أَطْعَمَهُۥٓ إِنْ أَنتُمْ إِلَّا فِى ضَلَٰلٍۢ مُّبِينٍۢ

OkunuşuVe izâ kîle lehüm enfikû mimmâ razekakümüllâhü kâlellezîne keferû lillezîne âmenû enut’imü men lev yeşâüllâhü at’ameh. İn entüm illâ fî dalâlin mübîn.

AnlamıOnlara: “Allah’ın size verdiği rızıktan Allah yolunda harcayın” denildiğinde, inkâr edenler inananlara: “Allah dileseydi kendisinin doyuracağı kimseleri biz mi doyuracağız? Siz apaçık bir sapıklık içindesiniz” derler.

48

وَيَقُولُونَ مَتَىٰ هَٰذَا ٱلْوَعْدُ إِن كُنتُمْ صَٰدِقِينَ

OkunuşuVeyekûlûne metâ hâzel-va’dü in küntüm sâdikîn.

AnlamıBir de: “Eğer doğru söylüyorsanız bu tehdit ne zaman gerçekleşecek?” derler.

49

مَا يَنظُرُونَ إِلَّا صَيْحَةًۭ وَٰحِدَةًۭ تَأْخُذُهُمْ وَهُمْ يَخِصِّمُونَ

OkunuşuMâ yenzurûne illâ sayhaten vâhideten te’huzühüm ve hüm yehissimûn.

AnlamıOnlar, kendileri tartışıp dururken ansızın yakalayacak tek bir korkunç sesten başkasını beklemiyorlar.

50

فَلَا يَسْتَطِيعُونَ تَوْصِيَةًۭ وَلَآ إِلَىٰٓ أَهْلِهِمْ يَرْجِعُونَ

OkunuşuFelâ yestetî’ûne tevsiyeten ve lâ ilâ ehlihim yerci’ûn.

AnlamıO an ne bir vasiyette bulunabilirler ne de ailelerine dönebilirler.

51

وَنُفِخَ فِى ٱلصُّورِ فَإِذَا هُم مِّنَ ٱلْأَجْدَاثِ إِلَىٰ رَبِّهِمْ يَنسِلُونَ

OkunuşuVenüfiha fis-sûri feizâ hüm minel-ecdâsi ilâ rabbihim yensilûn.

AnlamıSûra üflenir; bir de bakarsın ki kabirlerinden çıkmış, Rablerine doğru koşuyorlar.

52

قَالُوا۟ يَٰوَيْلَنَا مَنۢ بَعَثَنَا مِن مَّرْقَدِنَا ۜ ۗ هَٰذَا مَا وَعَدَ ٱلرَّحْمَٰنُ وَصَدَقَ ٱلْمُرْسَلُونَ

OkunuşuKâlû yâ veylenâ mem be’asenâ min merkadinâ. Hâzâ mâ ve’ader-rahmânü vesadekal-mürselûn.

AnlamıDerler ki: “Eyvah bize! Bizi uyuduğumuz yerden kim kaldırdı?” (Onlara denir ki:) “Bu, Rahmân’ın vaat ettiği şeydir; peygamberler doğru söylemiş.”

53

إِن كَانَتْ إِلَّا صَيْحَةًۭ وَٰحِدَةًۭ فَإِذَا هُمْ جَمِيعٌۭ لَّدَيْنَا مُحْضَرُونَ

Okunuşuİn kânet illâ sayhaten vâhideten feizâ hüm cemî’un ledeynâ muhdarûn.

AnlamıSadece tek bir ses olur; bir anda hepsi huzurumuza getirilmiş olurlar.

54

فَٱلْيَوْمَ لَا تُظْلَمُ نَفْسٌۭ شَيْـًۭٔا وَلَا تُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ

OkunuşuFelyevme lâ tuzlemü nefsün şey’en ve lâ tüczevne illâ mâ küntüm ta’melûn.

AnlamıBugün hiç kimseye en ufak bir haksızlık yapılmaz. Size ancak yaptıklarınızın karşılığı verilir.

55

إِنَّ أَصْحَٰبَ ٱلْجَنَّةِ ٱلْيَوْمَ فِى شُغُلٍۢ فَٰكِهُونَ

Okunuşuİnne ashâbel-cennehil-yevme fî şügulin fâkihûn.

AnlamıCennetlikler o gün mutluluk veren uğraşlar içindedir.

56

هُمْ وَأَزْوَٰجُهُمْ فِى ظِلَٰلٍ عَلَى ٱلْأَرَآئِكِ مُتَّكِـُٔونَ

OkunuşuHüm veezvâcühüm fî zilâlin alel-erâiki müttekiûn.

AnlamıKendileri ve eşleri gölgeliklerde, tahtlar üzerine yaslanmışlardır.

57

لَهُمْ فِيهَا فَٰكِهَةٌۭ وَلَهُم مَّا يَدَّعُونَ

OkunuşuLehüm fîhâ fâkihetün ve lehüm mâ yedde’ûn.

AnlamıOrada onlar için her türlü meyve vardır; istedikleri her şey onlarındır.

58

سَلَٰمٌۭ قَوْلًۭا مِّن رَّبٍّۢ رَّحِيمٍۢ

OkunuşuSelâmün kavlen min rabbin rahîm.

AnlamıÇok merhametli Rab’den bir söz olarak onlara “Selâm!” denir.

59

وَٱمْتَٰزُوا۟ ٱلْيَوْمَ أَيُّهَا ٱلْمُجْرِمُونَ

OkunuşuVemtâzül-yevme eyyühel-mücrimûn.

Anlamı(Allah buyurur:) “Ey suçlular! Bugün siz ayrılın bakalım!”

60

۞ أَلَمْ أَعْهَدْ إِلَيْكُمْ يَٰبَنِىٓ ءَادَمَ أَن لَّا تَعْبُدُوا۟ ٱلشَّيْطَٰنَ ۖ إِنَّهُۥ لَكُمْ عَدُوٌّۭ مُّبِينٌۭ

OkunuşuElem a’hed ileyküm yâ benî âdeme en lâ ta’büdüş-şeytân. İnnehû leküm adüvvün mübîn.

Anlamı“Ey Âdemoğulları! Size şeytana kulluk etmeyin, çünkü o sizin apaçık düşmanınızdır, diye emretmedim mi?”

61

وَأَنِ ٱعْبُدُونِى ۚ هَٰذَا صِرَٰطٌۭ مُّسْتَقِيمٌۭ

OkunuşuVeeni’büdûnî. Hâzâ sirâtun müstekîm.

Anlamı“Ve bana kulluk edin, doğru yol budur, demedim mi?”

62

وَلَقَدْ أَضَلَّ مِنكُمْ جِبِلًّۭا كَثِيرًا ۖ أَفَلَمْ تَكُونُوا۟ تَعْقِلُونَ

OkunuşuVe lekad edalle minküm cibillen kesîrâ. Efelem tekûnû ta’kilûn.

Anlamı“Andolsun, o sizden pek çok kimseyi saptırdı. Hiç düşünmüyor muydunuz?”

63

هَٰذِهِۦ جَهَنَّمُ ٱلَّتِى كُنتُمْ تُوعَدُونَ

OkunuşuHâzihî cehennemülletî küntüm tû’adûn.

Anlamı“İşte bu, size vaat edilen cehennemdir.”

64

ٱصْلَوْهَا ٱلْيَوْمَ بِمَا كُنتُمْ تَكْفُرُونَ

Okunuşuİslevhel-yevme bimâ küntüm tekfürûn.

Anlamı“İnkâr ettiğiniz için bugün girin oraya!”

65

ٱلْيَوْمَ نَخْتِمُ عَلَىٰٓ أَفْوَٰهِهِمْ وَتُكَلِّمُنَآ أَيْدِيهِمْ وَتَشْهَدُ أَرْجُلُهُم بِمَا كَانُوا۟ يَكْسِبُونَ

OkunuşuElyevme nahtimü alâ efvâhihim vetükellimünâ eydîhim veteşhedü ercülühüm bimâ kânû yeksibûn.

AnlamıO gün onların ağızlarını mühürleriz; elleri Bize konuşur, ayakları da kazandıklarına şahitlik eder.

66

وَلَوْ نَشَآءُ لَطَمَسْنَا عَلَىٰٓ أَعْيُنِهِمْ فَٱسْتَبَقُوا۟ ٱلصِّرَٰطَ فَأَنَّىٰ يُبْصِرُونَ

OkunuşuVelev neşâü letamesnâ alâ a’yünihim festebekus-sirâta feennâ yübsirûn.

AnlamıDileseydik gözlerini silip kör ederdik de yol bulmak için koşuşurlardı; ama nasıl görebilirlerdi?

67

وَلَوْ نَشَآءُ لَمَسَخْنَٰهُمْ عَلَىٰ مَكَانَتِهِمْ فَمَا ٱسْتَطَٰعُوا۟ مُضِيًّۭا وَلَا يَرْجِعُونَ

OkunuşuVelev neşâü lemesahnâhüm alâ mekânetihim femestetâ’û müdiyyen ve lâ yerci’ûn.

AnlamıDileseydik onları oldukları yerde başka bir şekle sokardık da ne ileri gidebilirler ne de geri dönebilirlerdi.

68

وَمَن نُّعَمِّرْهُ نُنَكِّسْهُ فِى ٱلْخَلْقِ ۖ أَفَلَا يَعْقِلُونَ

OkunuşuVe men nü’ammirhü nünekkishü fil-halk. Efelâ ya’kilûn.

AnlamıKime uzun ömür verirsek onun yaratılışını tersine çeviririz (güçten düşürürüz). Hâlâ akıllarını kullanmayacaklar mı?

69

وَمَا عَلَّمْنَٰهُ ٱلشِّعْرَ وَمَا يَنۢبَغِى لَهُۥٓ ۚ إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌۭ وَقُرْءَانٌۭ مُّبِينٌۭ

OkunuşuVe mâ allemnâhüş-şi’ra ve mâ yembegî leh. İn hüve illâ zikrun vekur’ânün mübîn.

AnlamıBiz ona (Peygamber’e) şiir öğretmedik; bu ona yakışmaz da. Bu, ancak bir öğüt ve apaçık bir Kur’an’dır;

70

لِّيُنذِرَ مَن كَانَ حَيًّۭا وَيَحِقَّ ٱلْقَوْلُ عَلَى ٱلْكَٰفِرِينَ

OkunuşuLiyünzira men kâne hayyen veyehikkal-kavlü alel-kâfirîn.

Anlamıdiri (kalbi uyanık) olanları uyarsın ve inkârcılar hakkındaki o söz gerçekleşsin diye.

71

أَوَلَمْ يَرَوْا۟ أَنَّا خَلَقْنَا لَهُم مِّمَّا عَمِلَتْ أَيْدِينَآ أَنْعَٰمًۭا فَهُمْ لَهَا مَٰلِكُونَ

OkunuşuEvelem yerav ennâ halaknâ lehüm mimmâ amilet eydînâ en’âmen fehüm lehâ mâlikûn.

AnlamıKendi kudretimizle onlar için hayvanlar yarattığımızı ve onlara sahip olduklarını görmüyorlar mı?

72

وَذَلَّلْنَٰهَا لَهُمْ فَمِنْهَا رَكُوبُهُمْ وَمِنْهَا يَأْكُلُونَ

OkunuşuVezellelnâhâ lehüm feminhâ rakûbühüm veminhâ ye’külûn.

AnlamıOnları kendilerinin buyruğuna verdik; bir kısmına biniyor, bir kısmının etini yiyorlar.

73

وَلَهُمْ فِيهَا مَنَٰفِعُ وَمَشَارِبُ ۖ أَفَلَا يَشْكُرُونَ

OkunuşuVe lehüm fîhâ menâfi’u vemeşârib. Efelâ yeşkürûn.

AnlamıOnlarda kendileri için başka faydalar ve içecekler de var. Hâlâ şükretmeyecekler mi?

74

وَٱتَّخَذُوا۟ مِن دُونِ ٱللَّهِ ءَالِهَةًۭ لَّعَلَّهُمْ يُنصَرُونَ

OkunuşuVettehazû min dûnillâhi âliheten le’allehüm yünsarûn.

AnlamıYardım görürüz umuduyla Allah’ı bırakıp başka ilahlar edindiler.

75

لَا يَسْتَطِيعُونَ نَصْرَهُمْ وَهُمْ لَهُمْ جُندٌۭ مُّحْضَرُونَ

OkunuşuLâ yestetî’ûne nasrahüm ve hüm lehüm cündün muhdarûn.

AnlamıOysa o ilahlar onlara yardım edemez; hatta kendileri, o ilahlar için hazır bekleyen birer asker gibidirler.

76

فَلَا يَحْزُنكَ قَوْلُهُمْ ۘ إِنَّا نَعْلَمُ مَا يُسِرُّونَ وَمَا يُعْلِنُونَ

OkunuşuFelâ yahzünke kavlühüm. İnnâ na’lemü mâ yüsirrûne ve mâ yü’linûn.

AnlamıOnların sözleri seni üzmesin. Biz onların gizlediklerini de açığa vurduklarını da biliyoruz.

77

أَوَلَمْ يَرَ ٱلْإِنسَٰنُ أَنَّا خَلَقْنَٰهُ مِن نُّطْفَةٍۢ فَإِذَا هُوَ خَصِيمٌۭ مُّبِينٌۭ

OkunuşuEvelem yeral-insânü ennâ halaknâhü min nutfetin feizâ hüve hasîmün mübîn.

Anlamıİnsan, kendisini bir damla sudan yarattığımızı görmez mi? Şimdi ise apaçık bir hasım kesilmiştir.

78

وَضَرَبَ لَنَا مَثَلًۭا وَنَسِىَ خَلْقَهُۥ ۖ قَالَ مَن يُحْىِ ٱلْعِظَٰمَ وَهِىَ رَمِيمٌۭ

OkunuşuVedarabe lenâ meselen venesiye halkah. Kâle men yuhyil-izâme ve hiye ramîm.

AnlamıKendi yaratılışını unutarak Bize bir örnek getirdi ve: “Çürümüş kemikleri kim diriltecek?” dedi.

79

قُلْ يُحْيِيهَا ٱلَّذِىٓ أَنشَأَهَآ أَوَّلَ مَرَّةٍۢ ۖ وَهُوَ بِكُلِّ خَلْقٍ عَلِيمٌ

OkunuşuKul yuhyîhellezî enşeehâ evvele merrah. Ve hüve bikülli halkin alîm.

AnlamıDe ki: “Onları ilk defa yaratan diriltecektir. O, her türlü yaratmayı hakkıyla bilir.”

80

ٱلَّذِى جَعَلَ لَكُم مِّنَ ٱلشَّجَرِ ٱلْأَخْضَرِ نَارًۭا فَإِذَآ أَنتُم مِّنْهُ تُوقِدُونَ

OkunuşuEllezî ce’ale leküm mineş-şeceril-ahdari nâran feizâ entüm minhü tûkidûn.

AnlamıO, sizin için yeşil ağaçtan ateş çıkarandır; siz de ondan ateş yakarsınız.

81

أَوَلَيْسَ ٱلَّذِى خَلَقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ بِقَٰدِرٍ عَلَىٰٓ أَن يَخْلُقَ مِثْلَهُم ۚ بَلَىٰ وَهُوَ ٱلْخَلَّٰقُ ٱلْعَلِيمُ

OkunuşuEveleysellezî halekas-semâvâti vel-arda bikâdirin alâ en yahlüka mislehüm. Belâ ve hüvel-hallâkul-alîm.

AnlamıGökleri ve yeri yaratan, onların benzerini yaratmaya kadir değil midir? Elbette kadirdir. O, her şeyi yaratan ve her şeyi bilendir.

82

إِنَّمَآ أَمْرُهُۥٓ إِذَآ أَرَادَ شَيْـًٔا أَن يَقُولَ لَهُۥ كُن فَيَكُونُ

Okunuşuİnnemâ emruhû izâ erâde şey’en en yekûle lehû kün feyekûn.

AnlamıBir şeyi dilediğinde O’nun emri ona sadece “Ol!” demektir; o da hemen oluverir.

83

فَسُبْحَٰنَ ٱلَّذِى بِيَدِهِۦ مَلَكُوتُ كُلِّ شَىْءٍۢ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ

OkunuşuFesübhânellezî biyedihî melekûtü külli şey’in veileyhi türce’ûn.

AnlamıHer şeyin hükümranlığı elinde olan Allah’ın şanı yücedir. Hepiniz O’na döndürüleceksiniz.

Fazileti

Yâsîn’in “Kur’an’ın kalbi” olduğu rivayeti (Tirmizî, no. 2887) ve “Yâsîn’i ölülerinize okuyun” rivayeti (Ebû Dâvûd, no. 3121; İbn Mâce, no. 1448) yaygın olarak bilinir; ancak hadis âlimleri bu rivayetlerin senedini zayıf kabul etmiştir. Bu sebeple sureye özel kesin bir fazilet iddia edilmez; Yâsîn, Kur’an okumanın genel sevabı içinde okunur.

Kaynak

Kur’an-ı Kerim, 36. sure (Mekkî, 83 ayet)

İlgili dualar