( الْحَمْدُ للَّهِ الَّذِي أَحْيَانَا بَعْدَ مَا أَمَاتَنَا، وَإِلَيْهِ النُّشُورُ )
OkunuşuElhamdü lillâhillezî ahyânâ ba’de mâ emâtenâ ve ileyhi’n-nüşûr.
AnlamıBizi öldürdükten (uyuttuktan) sonra dirilten Allah’a hamd olsun. Dönüş yalnız O’nadır.
Dua · Günlük Dualar
دعاء الاستيقاظ من النوم
Uykudan uyanınca Allah’a hamd ederek güne başlamak sünnettir. “Elhamdü lillâhillezî ahyânâ...” en bilinen uyanma duasıdır. Gece uyanan kişinin okuyacağı tevhid ve tesbih zikri de ayrıca aşağıda yer alır.
( الْحَمْدُ للَّهِ الَّذِي أَحْيَانَا بَعْدَ مَا أَمَاتَنَا، وَإِلَيْهِ النُّشُورُ )
OkunuşuElhamdü lillâhillezî ahyânâ ba’de mâ emâtenâ ve ileyhi’n-nüşûr.
AnlamıBizi öldürdükten (uyuttuktan) sonra dirilten Allah’a hamd olsun. Dönüş yalnız O’nadır.
( الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي عَافَانِي فِي جَسَدِي، وَرَدَّ عَلَيَّ رُوحِي، وَأَذِنَ لي بِذِكْرِهِ )
OkunuşuElhamdü lillâhillezî âfânî fî cesedî, ve redde aleyye rûhî, ve ezine lî bi-zikrih.
AnlamıBedenime afiyet veren, ruhumu bana geri döndüren ve kendisini anmama izin veren Allah’a hamd olsun.
( لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَريكَ لَهُ، لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ، وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ، سُبْحَانَ اللَّهِ، وَالْحَمْدُ للَّهِ، وَلاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ، وَاللَّهُ أَكبَرُ، وَلاَ حَوْلَ وَلاَ قُوَّةَ إِلاَّ بِاللَّهِ الْعَلِيِّ الْعَظِيمِ، رَبِّ اغْفرْ لِي )
OkunuşuLâ ilâhe illallâhü vahdehû lâ şerîke leh, lehü’l-mülkü ve lehü’l-hamd, ve hüve alâ külli şey’in kadîr. Sübhânallâh, ve’l-hamdü lillâh, ve lâ ilâhe illallâh, vallâhü ekber, ve lâ havle ve lâ kuvvete illâ billâhi’l-aliyyi’l-azîm. Rabbiğfir lî.
AnlamıAllah’tan başka ilah yoktur; O tektir, ortağı yoktur. Mülk O’nundur, hamd O’nadır, O her şeye gücü yetendir. Allah’ı tenzih ederim, hamd Allah’adır, Allah’tan başka ilah yoktur, Allah en büyüktür; güç ve kuvvet ancak yüce ve büyük Allah’ındır. Rabbim, beni bağışla. (Gece uyanınca)
Geceleyin uyanıp bu zikri söyleyen, sonra dua ederse duasının; abdest alıp namaz kılarsa namazının kabul edileceği bildirilmiştir (Buhârî, 1154).
Buhârî, 6312; Müslim, 2711; Tirmizî, 3401 (hasen); Buhârî, 1154 (gece uyanınca).