وَإِذْ قَالَ إِبْرَٰهِۦمُ رَبِّ ٱجْعَلْ هَٰذَا بَلَدًا ءَامِنًۭا وَٱرْزُقْ أَهْلَهُۥ مِنَ ٱلثَّمَرَٰتِ مَنْ ءَامَنَ مِنْهُم بِٱللَّهِ وَٱلْيَوْمِ ٱلْءَاخِرِ ۖ قَالَ وَمَن كَفَرَ فَأُمَتِّعُهُۥ قَلِيلًۭا ثُمَّ أَضْطَرُّهُۥٓ إِلَىٰ عَذَابِ ٱلنَّارِ ۖ وَبِئْسَ ٱلْمَصِيرُ
OkunuşuVe iz kâle ibrâhîmü rabbic’al hâzâ beleden âminen verzuk ehlehû mines-semerâti men âmene minhüm billâhi vel-yevmil-âhir. Kâle ve men kefera feümetti’uhû kalîlen sümme adtarruhû ilâ azâbin-nâr. Vebi’sel-mesîr.
AnlamıHani İbrâhim şöyle demişti: “Rabbim, burayı güvenli bir şehir yap ve halkından Allah’a ve ahiret gününe iman edenleri her çeşit meyveyle rızıklandır.” Allah da şöyle buyurdu: “İnkâr edeni de bir süre yararlandırırım, sonra onu ateş azabına mecbur bırakırım. Ne kötü bir varış yeridir orası!”