قُل لَّن يُصِيبَنَآ إِلَّا مَا كَتَبَ ٱللَّهُ لَنَا هُوَ مَوْلَىٰنَا ۚ وَعَلَى ٱللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ ٱلْمُؤْمِنُونَ
OkunuşuKul len yüsîbenâ illâ mâ ketebellâhü lenâ. Hüve mevlânâ. Ve’alellâhi felyetevekkelil-mü’minûn.
AnlamıDe ki: Allah’ın bizim için yazdığından başkası başımıza gelmez. O bizim mevlâmızdır. Müminler yalnız Allah’a güvensinler.
ٱلَّذِينَ قَالَ لَهُمُ ٱلنَّاسُ إِنَّ ٱلنَّاسَ قَدْ جَمَعُوا۟ لَكُمْ فَٱخْشَوْهُمْ فَزَادَهُمْ إِيمَٰنًۭا وَقَالُوا۟ حَسْبُنَا ٱللَّهُ وَنِعْمَ ٱلْوَكِيلُ
OkunuşuEllezîne kâle lehümün-nâsü innen-nâse kad ceme’û leküm fahşevhüm fezâdehüm îmânâ. Vekâlû hasbünellâhü veni’mel-vekîl.
AnlamıBazı insanlar onlara: “Düşmanlarınız size karşı toplandı, onlardan korkun” dediğinde bu söz onların imanını artırdı ve şöyle dediler: “Allah bize yeter; O ne güzel vekildir.”
وَإِذَا مَرِضْتُ فَهُوَ يَشْفِينِ
OkunuşuVe izâ meridtü fehüve yeşfîn.
Anlamı(Hz. İbrâhim dedi ki:) Hastalandığımda bana şifa veren O’dur.
۞ وَأَيُّوبَ إِذْ نَادَىٰ رَبَّهُۥٓ أَنِّى مَسَّنِىَ ٱلضُّرُّ وَأَنتَ أَرْحَمُ ٱلرَّٰحِمِينَ
OkunuşuVeeyyûbe iz nâdâ rabbehû ennî messeniyed-durru ve ente erhamür-râhimîn.
AnlamıEyyûb’u da an. Hani o Rabbine şöyle seslenmişti: “Bu dert bana dokundu; sen ise merhamet edenlerin en merhametlisisin.”
اللَّهُمَّ رَبَّ النَّاسِ أَذْهِبِ الْبَاسَ اشْفِهِ وَأَنْتَ الشَّافِي لاَ شِفَاءَ إِلاَّ شِفَاؤُكَ شِفَاءً لاَ يُغَادِرُ سَقَمًا
OkunuşuAllâhümme Rabben-nâs, ezhibil-bâs, işfihî ve enteş-şâfî, lâ şifâe illâ şifâük, şifâen lâ yügâdiru sekamâ.
AnlamıAllah’ım, ey insanların Rabbi! Sıkıntıyı gider, ona şifa ver; şifa veren Sensin. Senin vereceğin şifadan başka şifa yoktur. Hiçbir hastalık bırakmayan bir şifa ver.
فَإِن تَوَلَّوْا۟ فَقُلْ حَسْبِىَ ٱللَّهُ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ۖ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ ۖ وَهُوَ رَبُّ ٱلْعَرْشِ ٱلْعَظِيمِ
OkunuşuFein tevellev fekul hasbiyellâh. Lâ ilâhe illâ hû. Aleyhi tevekkeltü ve hüve rabbül-arşil-azîm.
AnlamıEğer yüz çevirirlerse de ki: “Allah bana yeter. O’ndan başka ilah yoktur. Ben yalnız O’na dayandım. O, büyük Arş’ın Rabbidir.”