Sure · Sureler

Secde Suresi

سورة السجدة

Kur’an’ın Allah katından indiğini, insanın yaratılışını, ölüm ve diriliş gerçeğini anlatan 30 ayetlik Mekkî sure; 15. ayeti secde ayetidir. Türkiye’de yatmadan önce ve cuma günü okunması yaygındır.

Secde Suresi: Arapçası, Okunuşu ve Anlamı

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

1

الٓمٓ

OkunuşuEliflâmmîm.

AnlamıElif, Lâm, Mîm.

2

تَنزِيلُ ٱلْكِتَٰبِ لَا رَيْبَ فِيهِ مِن رَّبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ

OkunuşuTenzîlül-kitâbi lâ raybe fîhi min rabbil-âlemîn.

AnlamıHakkında hiçbir şüphe bulunmayan bu Kitap’ın indirilişi âlemlerin Rabbi tarafındandır.

3

أَمْ يَقُولُونَ ٱفْتَرَىٰهُ ۚ بَلْ هُوَ ٱلْحَقُّ مِن رَّبِّكَ لِتُنذِرَ قَوْمًۭا مَّآ أَتَىٰهُم مِّن نَّذِيرٍۢ مِّن قَبْلِكَ لَعَلَّهُمْ يَهْتَدُونَ

OkunuşuEm yekûlûnefterâh. Bel hüvel-hakku min rabbike litünzira kavmem mâ etâhüm min nezîrim min kablike le’allehüm yehtedûn.

AnlamıYoksa “Onu kendisi uydurdu” mu diyorlar? Hayır, o senin Rabbinden gelen bir gerçektir; senden önce kendilerine hiçbir uyarıcı gelmemiş bir topluluğu uyarman içindir. Umulur ki doğru yolu bulurlar.

4

ٱللَّهُ ٱلَّذِى خَلَقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا فِى سِتَّةِ أَيَّامٍۢ ثُمَّ ٱسْتَوَىٰ عَلَى ٱلْعَرْشِ ۖ مَا لَكُم مِّن دُونِهِۦ مِن وَلِىٍّۢ وَلَا شَفِيعٍ ۚ أَفَلَا تَتَذَكَّرُونَ

OkunuşuAllâhüllezî halekas-semâvâti vel-arda ve mâ beynehümâ fî sitteti eyyâmin sümmestevâ alel-arş. Mâ leküm min dûnihî min veliyyin ve lâ şefî’. Efelâ tetezekkerûn.

AnlamıGökleri, yeri ve ikisinin arasındakileri altı günde (evrede) yaratan, sonra Arş’a hükmeden Allah’tır. Sizin için O’ndan başka ne bir dost ne de bir şefaatçi vardır. Hâlâ düşünüp öğüt almayacak mısınız?

5

يُدَبِّرُ ٱلْأَمْرَ مِنَ ٱلسَّمَآءِ إِلَى ٱلْأَرْضِ ثُمَّ يَعْرُجُ إِلَيْهِ فِى يَوْمٍۢ كَانَ مِقْدَارُهُۥٓ أَلْفَ سَنَةٍۢ مِّمَّا تَعُدُّونَ

OkunuşuYüdebbirul-emra mines-semâi ilel-ardi sümme ya’rucü ileyhi fî yevmin kâne mikdâruhû elfe senetin mimmâ te’uddûn.

AnlamıO, gökten yere kadar bütün işleri düzenler. Sonra bu işler, sizin saydığınız hesapla bin yıl kadar süren bir günde O’na yükselir.

6

ذَٰلِكَ عَٰلِمُ ٱلْغَيْبِ وَٱلشَّهَٰدَةِ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ

OkunuşuZâlike âlimül-gaybi veşşehâdetil-azîzür-rahîm.

Anlamıİşte O, görülmeyeni de görüleni de bilen, mutlak güç sahibi, çok merhametli olandır.

7

ٱلَّذِىٓ أَحْسَنَ كُلَّ شَىْءٍ خَلَقَهُۥ ۖ وَبَدَأَ خَلْقَ ٱلْإِنسَٰنِ مِن طِينٍۢ

OkunuşuLlezî ahsene külle şey’in halekahû vebedee halkal-insâni min tîn.

AnlamıO, yarattığı her şeyi en güzel şekilde yaratan ve insanı yaratmaya çamurdan başlayandır.

8

ثُمَّ جَعَلَ نَسْلَهُۥ مِن سُلَٰلَةٍۢ مِّن مَّآءٍۢ مَّهِينٍۢ

OkunuşuSümme ce’ale neslehû min sülâletin min mâin mehîn.

AnlamıSonra onun neslini değersiz görülen bir sıvının özünden yarattı.

9

ثُمَّ سَوَّىٰهُ وَنَفَخَ فِيهِ مِن رُّوحِهِۦ ۖ وَجَعَلَ لَكُمُ ٱلسَّمْعَ وَٱلْأَبْصَٰرَ وَٱلْأَفْـِٔدَةَ ۚ قَلِيلًۭا مَّا تَشْكُرُونَ

OkunuşuSümme sevvâhü venefeha fîhi min rûhihî vece’ale lekümüs-sem’a vel-ebsâra vel-ef’ideh. Kalîlen mâ teşkürûn.

AnlamıSonra ona şekil verdi ve ona ruhundan üfledi. Sizin için kulaklar, gözler ve gönüller yarattı. Ne kadar az şükrediyorsunuz!

10

وَقَالُوٓا۟ أَءِذَا ضَلَلْنَا فِى ٱلْأَرْضِ أَءِنَّا لَفِى خَلْقٍۢ جَدِيدٍۭ ۚ بَلْ هُم بِلِقَآءِ رَبِّهِمْ كَٰفِرُونَ

OkunuşuVekâlû eizâ dalelnâ fil-ardi einnâ lefî halkin cedîd. Bel hüm bilikâi rabbihim kâfirûn.

AnlamıDediler ki: “Biz toprağa karışıp kaybolduktan sonra mı, gerçekten yeniden yaratılacakmışız?” Doğrusu onlar Rablerine kavuşmayı inkâr ediyorlar.

11

۞ قُلْ يَتَوَفَّىٰكُم مَّلَكُ ٱلْمَوْتِ ٱلَّذِى وُكِّلَ بِكُمْ ثُمَّ إِلَىٰ رَبِّكُمْ تُرْجَعُونَ

OkunuşuKul yeteveffâküm melekül-mevtillezî vukkile biküm sümme ilâ rabbiküm türce’ûn.

AnlamıDe ki: “Size görevlendirilmiş olan ölüm meleği canınızı alacak, sonra Rabbinize döndürüleceksiniz.”

12

وَلَوْ تَرَىٰٓ إِذِ ٱلْمُجْرِمُونَ نَاكِسُوا۟ رُءُوسِهِمْ عِندَ رَبِّهِمْ رَبَّنَآ أَبْصَرْنَا وَسَمِعْنَا فَٱرْجِعْنَا نَعْمَلْ صَٰلِحًا إِنَّا مُوقِنُونَ

OkunuşuVelev terâ izil-mücrimûne nâkisû ruûsihim inde rabbihim. Rabbenâ ebsarnâ vesemi’nâ ferci’nâ na’mel sâlihan innâ mûkinûn.

AnlamıSuçluları Rablerinin huzurunda başlarını önlerine eğmiş hâlde bir görsen: “Rabbimiz! Gördük ve işittik. Bizi (dünyaya) geri gönder de salih amel işleyelim. Artık biz kesin olarak inandık” derler.

13

وَلَوْ شِئْنَا لَءَاتَيْنَا كُلَّ نَفْسٍ هُدَىٰهَا وَلَٰكِنْ حَقَّ ٱلْقَوْلُ مِنِّى لَأَمْلَأَنَّ جَهَنَّمَ مِنَ ٱلْجِنَّةِ وَٱلنَّاسِ أَجْمَعِينَ

OkunuşuVelev şi’nâ leâteynâ külle nefsin hüdâhâ ve lâkin hakkal-kavlü minnî leemleenne cehenneme minel-cinneti vennâsi ecme’în.

AnlamıDileseydik her nefse hidayetini verirdik. Fakat “Cehennemi cinlerden ve insanlardan (hak edenlerle) tamamen dolduracağım” diye benden söz kesinleşmiştir.

14

فَذُوقُوا۟ بِمَا نَسِيتُمْ لِقَآءَ يَوْمِكُمْ هَٰذَآ إِنَّا نَسِينَٰكُمْ ۖ وَذُوقُوا۟ عَذَابَ ٱلْخُلْدِ بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ

OkunuşuFezûkû bimâ nesîtüm likâe yevmiküm hâzâ. İnnâ nesînâküm vezûkû azâbel-huldi bimâ küntüm ta’melûn.

AnlamıBu gününüze kavuşmayı unutmanızın cezası olarak tadın azabı! Biz de sizi (azap içinde) unuttuk. Yapmakta olduklarınız yüzünden ebedî azabı tadın!

15

إِنَّمَا يُؤْمِنُ بِـَٔايَٰتِنَا ٱلَّذِينَ إِذَا ذُكِّرُوا۟ بِهَا خَرُّوا۟ سُجَّدًۭا وَسَبَّحُوا۟ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَهُمْ لَا يَسْتَكْبِرُونَ ۩

Okunuşuİnnemâ yü’minü biâyâtinellezîne izâ zükkirû bihâ harrû sücceden vesebbehû bihamdi rabbihim ve hüm lâ yestekbirûn.

AnlamıAyetlerimize ancak, kendilerine onlar hatırlatıldığında secdeye kapanan, Rablerini överek tesbih eden ve büyüklük taslamayan kimseler iman eder.

16

تَتَجَافَىٰ جُنُوبُهُمْ عَنِ ٱلْمَضَاجِعِ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ خَوْفًۭا وَطَمَعًۭا وَمِمَّا رَزَقْنَٰهُمْ يُنفِقُونَ

OkunuşuTetecâfâ cünûbühüm anil-medâci’i yed’ûne rabbehüm havfev vetame’â. Ve mimmâ razaknâhüm yünfikûn.

AnlamıOnlar korku ve ümit içinde Rablerine dua etmek için yataklarından kalkarlar ve kendilerine verdiğimiz rızıktan (Allah yolunda) harcarlar.

17

فَلَا تَعْلَمُ نَفْسٌۭ مَّآ أُخْفِىَ لَهُم مِّن قُرَّةِ أَعْيُنٍۢ جَزَآءًۢ بِمَا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ

OkunuşuFelâ ta’lemü nefsüm mâ uhfiye lehüm min kurrati a’yün. Cezâem bimâ kânû ya’melûn.

AnlamıYaptıklarına karşılık olarak onlar için ne göz aydınlıkları saklandığını hiç kimse bilemez.

18

أَفَمَن كَانَ مُؤْمِنًۭا كَمَن كَانَ فَاسِقًۭا ۚ لَّا يَسْتَوُۥنَ

OkunuşuEfemen kâne mü’minen kemen kâne fâsikâ. Lâ yestevûn.

AnlamıHiç mümin olan kimse, yoldan çıkmış kimse gibi olur mu? Elbette bunlar bir olmaz.

19

أَمَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّٰلِحَٰتِ فَلَهُمْ جَنَّٰتُ ٱلْمَأْوَىٰ نُزُلًۢا بِمَا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ

OkunuşuEmmellezîne âmenû ve’amilus-sâlihâti felehüm cennâtül-me’vâ. Nüzülem bimâ kânû ya’melûn.

Anlamıİman edip salih ameller işleyenler için, yaptıklarına karşılık bir ağırlama olarak Me’vâ cennetleri vardır.

20

وَأَمَّا ٱلَّذِينَ فَسَقُوا۟ فَمَأْوَىٰهُمُ ٱلنَّارُ ۖ كُلَّمَآ أَرَادُوٓا۟ أَن يَخْرُجُوا۟ مِنْهَآ أُعِيدُوا۟ فِيهَا وَقِيلَ لَهُمْ ذُوقُوا۟ عَذَابَ ٱلنَّارِ ٱلَّذِى كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ

OkunuşuVeemmellezîne fesekû feme’vâhümün-nâr. Küllemâ erâdû en yahrucû minhâ ü’îdû fîhâ vekîle lehüm zûkû azâben-nârillezî küntüm bihî tükezzibûn.

AnlamıYoldan çıkanların barınağı ise ateştir. Oradan her çıkmak istediklerinde oraya geri döndürülürler ve onlara, “Yalanlayıp durduğunuz ateşin azabını tadın!” denir.

21

وَلَنُذِيقَنَّهُم مِّنَ ٱلْعَذَابِ ٱلْأَدْنَىٰ دُونَ ٱلْعَذَابِ ٱلْأَكْبَرِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ

OkunuşuVelenüzîkannehüm minel-azâbil-ednâ dûnel-azâbil-ekberi le’allehüm yerci’ûn.

AnlamıAndolsun, belki (yanlıştan) dönerler diye onlara o büyük azaptan önce mutlaka yakın (dünyevî) azaptan da tattıracağız.

22

وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّن ذُكِّرَ بِـَٔايَٰتِ رَبِّهِۦ ثُمَّ أَعْرَضَ عَنْهَآ ۚ إِنَّا مِنَ ٱلْمُجْرِمِينَ مُنتَقِمُونَ

OkunuşuVe men azlemü mimmen zükkira biâyâti rabbihî sümme a’rada anhâ. İnnâ minel-mücrimîne müntekimûn.

AnlamıKendisine Rabbinin ayetleri hatırlatılıp da sonra onlardan yüz çeviren kimseden daha zalim kim olabilir? Şüphesiz Biz suçlulardan intikam alacağız.

23

وَلَقَدْ ءَاتَيْنَا مُوسَى ٱلْكِتَٰبَ فَلَا تَكُن فِى مِرْيَةٍۢ مِّن لِّقَآئِهِۦ ۖ وَجَعَلْنَٰهُ هُدًۭى لِّبَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ

OkunuşuVe lekad âteynâ mûsel-kitâbe felâ tekün fî miryetin min likâehi vece’alnâhü hüden libenî isrâîl.

AnlamıAndolsun, Biz Mûsâ’ya Kitap verdik. Sen de ona (Mûsâ’ya Kitap verildiği hakkında) şüphe içinde olma. Biz onu İsrailoğulları için bir hidayet rehberi kıldık.

24

وَجَعَلْنَا مِنْهُمْ أَئِمَّةًۭ يَهْدُونَ بِأَمْرِنَا لَمَّا صَبَرُوا۟ ۖ وَكَانُوا۟ بِـَٔايَٰتِنَا يُوقِنُونَ

OkunuşuVece’alnâ minhüm eimmeten yehdûne biemrinâ lemmâ saberû. Vekânû biâyâtinâ yûkinûn.

AnlamıOnlar sabredip ayetlerimize kesin olarak inandıklarında, içlerinden emrimizle doğru yolu gösteren önderler çıkardık.

25

إِنَّ رَبَّكَ هُوَ يَفْصِلُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ ٱلْقِيَٰمَةِ فِيمَا كَانُوا۟ فِيهِ يَخْتَلِفُونَ

Okunuşuİnne rabbeke hüve yefsilü beynehüm yevmel-kiyâmeti fîmâ kânû fîhi yahtelifûn.

AnlamıŞüphesiz Rabbin, ayrılığa düştükleri konularda kıyamet günü aralarında hüküm verecektir.

26

أَوَلَمْ يَهْدِ لَهُمْ كَمْ أَهْلَكْنَا مِن قَبْلِهِم مِّنَ ٱلْقُرُونِ يَمْشُونَ فِى مَسَٰكِنِهِمْ ۚ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَءَايَٰتٍ ۖ أَفَلَا يَسْمَعُونَ

OkunuşuEvelem yehdi lehüm kem ehleknâ min kablihim minel-kurûni yemşûne fî mesâkinihim. İnne fî zâlike leâyât. Efelâ yesme’ûn.

AnlamıKendilerinden önce, yurtlarında gezip dolaştıkları nice nesilleri helâk etmiş olmamız onlara yol göstermedi mi? Şüphesiz bunda nice ibretler vardır. Hâlâ işitmiyorlar mı?

27

أَوَلَمْ يَرَوْا۟ أَنَّا نَسُوقُ ٱلْمَآءَ إِلَى ٱلْأَرْضِ ٱلْجُرُزِ فَنُخْرِجُ بِهِۦ زَرْعًۭا تَأْكُلُ مِنْهُ أَنْعَٰمُهُمْ وَأَنفُسُهُمْ ۖ أَفَلَا يُبْصِرُونَ

OkunuşuEvelem yerav ennâ nesûkul-mâe ilel-ardil-cüruzi fenuhricü bihî zer’an te’külü minhü en’âmühüm veenfüsühüm. Efelâ yübsirûn.

AnlamıGörmediler mi ki Biz suyu kuru toprağa sevk ediyor, onunla hem hayvanlarının hem de kendilerinin yediği ekinler çıkarıyoruz. Hâlâ görmüyorlar mı?

28

وَيَقُولُونَ مَتَىٰ هَٰذَا ٱلْفَتْحُ إِن كُنتُمْ صَٰدِقِينَ

OkunuşuVeyekûlûne metâ hâzel-fethu in küntüm sâdikîn.

Anlamı“Doğru söylüyorsanız bu hüküm (fetih) günü ne zaman?” diyorlar.

29

قُلْ يَوْمَ ٱلْفَتْحِ لَا يَنفَعُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوٓا۟ إِيمَٰنُهُمْ وَلَا هُمْ يُنظَرُونَ

OkunuşuKul yevmel-fethi lâ yenfe’ullezîne keferû îmânühüm ve lâ hüm yünzarûn.

AnlamıDe ki: “Fetih günü, inkâr edenlere o zaman iman etmeleri fayda vermeyecek ve onlara mühlet de verilmeyecektir.”

30

فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ وَٱنتَظِرْ إِنَّهُم مُّنتَظِرُونَ

OkunuşuFea’rid anhüm ventezir innehüm müntezirûn.

AnlamıSen onlardan yüz çevir ve bekle; şüphesiz onlar da beklemektedirler.

Fazileti

Ebû Hüreyre’nin rivayetine göre Hz. Peygamber (s.a.v.) cuma günü sabah namazında Secde ve İnsân surelerini okurdu (Buhârî, no. 891; Müslim, no. 880). Câbir’in rivayetine göre de Hz. Peygamber Secde ve Mülk surelerini okumadan uyumazdı (Tirmizî, no. 2892, 3404).

Kaynak

Kur’an-ı Kerim, 32. sure (Mekkî, 30 ayet)

İlgili dualar