Sure · Sureler

Kıyâme Suresi

سورة القيامة

Kıyamet gününü, insanın kendine karşı şahitliğini, ölüm anını ve yeniden dirilişin kesinliğini anlatan 40 ayetlik Mekkî sure. 16-19. ayetler Hz. Peygamber’in (s.a.v.) vahyi aceleyle tekrar etmemesini öğütler (Buhârî, no. 5).

Kıyâme Suresi: Arapçası, Okunuşu ve Anlamı

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

1

لَآ أُقْسِمُ بِيَوْمِ ٱلْقِيَٰمَةِ

OkunuşuLâ uksimü biyevmil-kiyâmeh.

AnlamıHayır! Kıyamet gününe yemin ederim.

2

وَلَآ أُقْسِمُ بِٱلنَّفْسِ ٱللَّوَّامَةِ

OkunuşuVe lâ uksimü binnefsillevvâmeh.

AnlamıHayır! Kendini kınayan nefse yemin ederim (ki diriltileceksiniz).

3

أَيَحْسَبُ ٱلْإِنسَٰنُ أَلَّن نَّجْمَعَ عِظَامَهُۥ

OkunuşuEyahsebül-insânü ellen necme’a izâmeh.

Anlamıİnsan, kemiklerini bir araya toplayamayacağımızı mı sanıyor?

4

بَلَىٰ قَٰدِرِينَ عَلَىٰٓ أَن نُّسَوِّىَ بَنَانَهُۥ

OkunuşuBelâ kâdirîne alâ en nüsevviye benâneh.

AnlamıEvet, Biz onun parmak uçlarını bile eksiksiz yeniden düzenlemeye gücü yetenleriz.

5

بَلْ يُرِيدُ ٱلْإِنسَٰنُ لِيَفْجُرَ أَمَامَهُۥ

OkunuşuBel yürîdül-insânü liyefcüra emâmeh.

AnlamıFakat insan önündeki günleri günahla geçirmek ister.

6

يَسْـَٔلُ أَيَّانَ يَوْمُ ٱلْقِيَٰمَةِ

OkunuşuYes’elü eyyâne yevmül-kiyâmeh.

Anlamı“Kıyamet günü ne zamanmış?” diye sorar.

7

فَإِذَا بَرِقَ ٱلْبَصَرُ

OkunuşuFeizâ berikal-besar.

AnlamıGöz kamaşıp şaşkına döndüğünde,

8

وَخَسَفَ ٱلْقَمَرُ

OkunuşuVehasefel-kamer.

Anlamıay tutulduğunda,

9

وَجُمِعَ ٱلشَّمْسُ وَٱلْقَمَرُ

OkunuşuVecümi’aş-şemsü vel-kamer.

Anlamıgüneş ile ay bir araya getirildiğinde,

10

يَقُولُ ٱلْإِنسَٰنُ يَوْمَئِذٍ أَيْنَ ٱلْمَفَرُّ

OkunuşuYekûlül-insânü yevmeizin eynel-meferr.

Anlamıo gün insan, “Kaçacak yer neresi?” der.

11

كَلَّا لَا وَزَرَ

OkunuşuKellâ lâ vezer.

AnlamıHayır! Sığınacak hiçbir yer yoktur.

12

إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ ٱلْمُسْتَقَرُّ

Okunuşuİlâ rabbike yevmeizinl-müstekarr.

AnlamıO gün varış ancak Rabbinin huzurunadır.

13

يُنَبَّؤُا۟ ٱلْإِنسَٰنُ يَوْمَئِذٍۭ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ

OkunuşuYünebbeül-insânü yevmeizim bimâ kaddeme veehhar.

AnlamıO gün insana önden gönderdikleri ve geride bıraktıkları haber verilir.

14

بَلِ ٱلْإِنسَٰنُ عَلَىٰ نَفْسِهِۦ بَصِيرَةٌۭ

OkunuşuBelil-insânü alâ nefsihî besîrah.

AnlamıAslında insan kendisine karşı bir şahittir;

15

وَلَوْ أَلْقَىٰ مَعَاذِيرَهُۥ

OkunuşuVelev elkâ me’âzîrah.

Anlamıisterse türlü mazeretler ileri sürsün.

16

لَا تُحَرِّكْ بِهِۦ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِۦٓ

OkunuşuLâ tüharrik bihî lisâneke lita’cele bih.

Anlamı(Ey Peygamber!) Onu (Kur’an’ı) çabucak almak için dilini onunla acele hareket ettirme.

17

إِنَّ عَلَيْنَا جَمْعَهُۥ وَقُرْءَانَهُۥ

Okunuşuİnne aleynâ cem’ahû vekur’âneh.

AnlamıOnu (kalbinde) toplamak ve sana okutmak Bize aittir.

18

فَإِذَا قَرَأْنَٰهُ فَٱتَّبِعْ قُرْءَانَهُۥ

OkunuşuFeizâ kara’nâhü fettebi’ kur’âneh.

AnlamıBiz onu okuduğumuzda sen onun okunuşunu takip et.

19

ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا بَيَانَهُۥ

OkunuşuSümme inne aleynâ beyâneh.

AnlamıSonra onu açıklamak da Bize aittir.

20

كَلَّا بَلْ تُحِبُّونَ ٱلْعَاجِلَةَ

OkunuşuKellâ bel tühibbûnel-âcileh.

AnlamıHayır! Siz çabucak geçip giden dünyayı seviyorsunuz,

21

وَتَذَرُونَ ٱلْءَاخِرَةَ

OkunuşuVetezerûnel-âhirah.

Anlamıahireti ise bırakıyorsunuz.

22

وُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍۢ نَّاضِرَةٌ

OkunuşuVucûhün yevmeizin nâdirah.

AnlamıO gün bazı yüzler parıl parıl parlar;

23

إِلَىٰ رَبِّهَا نَاظِرَةٌۭ

Okunuşuİlâ rabbihâ nâzirah.

AnlamıRablerine bakarlar.

24

وَوُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍۭ بَاسِرَةٌۭ

OkunuşuVevucûhün yevmeizim bâsirah.

AnlamıO gün bazı yüzler de asıktır;

25

تَظُنُّ أَن يُفْعَلَ بِهَا فَاقِرَةٌۭ

OkunuşuTezunnü en yüf’ale bihâ fâkirah.

Anlamıbaşlarına belini kıracak bir felaketin geleceğini anlarlar.

26

كَلَّآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلتَّرَاقِىَ

OkunuşuKellâ izâ belegatit-terâkiy.

AnlamıHayır! Can köprücük kemiklerine dayandığında,

27

وَقِيلَ مَنْ ۜ رَاقٍۢ

OkunuşuVekîle men râk.

Anlamı“Kim var, onu kurtaracak (bir tedavi edici)?” denildiğinde,

28

وَظَنَّ أَنَّهُ ٱلْفِرَاقُ

OkunuşuVezanne ennehül-firâk.

Anlamı(can çekişen kişi) bunun bir ayrılış olduğunu anladığında,

29

وَٱلْتَفَّتِ ٱلسَّاقُ بِٱلسَّاقِ

OkunuşuVel-teffetis-sâku bissâk.

Anlamıve bacak bacağa dolaştığında (sıkıntılar birbirine eklendiğinde),

30

إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ ٱلْمَسَاقُ

Okunuşuİlâ rabbike yevmeizinl-mesâk.

Anlamıişte o gün sevk ancak Rabbinedir.

31

فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلَّىٰ

OkunuşuFelâ saddeka ve lâ sallâ.

AnlamıO ne doğruladı ne de namaz kıldı;

32

وَلَٰكِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ

OkunuşuVe lâkin kezzebe vetevellâ.

Anlamıaksine yalanladı ve yüz çevirdi.

33

ثُمَّ ذَهَبَ إِلَىٰٓ أَهْلِهِۦ يَتَمَطَّىٰٓ

OkunuşuSümme zehebe ilâ ehlihî yetemettâ.

AnlamıSonra da çalım satarak ailesinin yanına gitti.

34

أَوْلَىٰ لَكَ فَأَوْلَىٰ

OkunuşuEvlâ leke feevlâ.

Anlamı(Ey inkârcı!) Bu (azap) sana daha lâyıktır, evet daha lâyık!

35

ثُمَّ أَوْلَىٰ لَكَ فَأَوْلَىٰٓ

OkunuşuSümme evlâ leke feevlâ.

AnlamıYine bu sana daha lâyıktır, evet daha lâyık!

36

أَيَحْسَبُ ٱلْإِنسَٰنُ أَن يُتْرَكَ سُدًى

OkunuşuEyahsebül-insânü en yütrake südâ.

Anlamıİnsan kendisinin başıboş bırakılacağını mı sanıyor?

37

أَلَمْ يَكُ نُطْفَةًۭ مِّن مَّنِىٍّۢ يُمْنَىٰ

OkunuşuElem yekü nutfeten min meniyyin yümnâ.

AnlamıO, akıtılan meniden bir damla değil miydi?

38

ثُمَّ كَانَ عَلَقَةًۭ فَخَلَقَ فَسَوَّىٰ

OkunuşuSümme kâne alekaten fehaleka fesevvâ.

AnlamıSonra alaka (rahme tutunan bir hücre topluluğu) oldu; Allah da onu yaratıp düzenledi.

39

فَجَعَلَ مِنْهُ ٱلزَّوْجَيْنِ ٱلذَّكَرَ وَٱلْأُنثَىٰٓ

OkunuşuFece’ale minhüz-zevceyniz-zekera vel-ünsâ.

AnlamıOndan da erkek ve dişi olmak üzere iki eş meydana getirdi.

40

أَلَيْسَ ذَٰلِكَ بِقَٰدِرٍ عَلَىٰٓ أَن يُحْۦِىَ ٱلْمَوْتَىٰ

OkunuşuEleyse zâlike bikâdirin alâ en yuhyiyel-mevtâ.

AnlamıBunları yapanın ölüleri diriltmeye gücü yetmez mi?

Kaynak

Kur’an-ı Kerim, 75. sure (Mekkî, 40 ayet)

İlgili dualar