لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ الْعَظِيمُ الْحَلِيمُ، لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ، لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ رَبُّ السَّمَوَاتِ وَرَبُّ الْأَرْضِ وَرَبُّ الْعَرْشِ الْكَرِيمِ
OkunuşuLâ ilâhe illallâhül-azîmül-halîm, lâ ilâhe illallâhü Rabbül-arşil-azîm, lâ ilâhe illallâhü Rabbüs-semâvâti ve Rabbül-ardı ve Rabbül-arşil-kerîm.
AnlamıYüce ve halîm olan Allah’tan başka ilah yoktur. Büyük Arş’ın Rabbi olan Allah’tan başka ilah yoktur. Göklerin Rabbi, yerin Rabbi ve şerefli Arş’ın Rabbi olan Allah’tan başka ilah yoktur.
اللَّهُمَّ رَحْمَتَكَ أَرْجُو، فَلاَ تَكِلْنِي إِلَى نَفْسِي طَرْفَةَ عَيْنٍ، وَأَصْلِحْ لِي شَأْنِي كُلَّهُ، لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ
OkunuşuAllâhümme rahmeteke ercû, felâ tekilnî ilâ nefsî tarfete ayn, ve aslih lî şe’nî küllehû, lâ ilâhe illâ ent.
AnlamıAllah’ım, yalnızca rahmetini umuyorum. Beni göz açıp kapayıncaya kadar bile nefsimle baş başa bırakma. Bütün işlerimi düzelt. Senden başka ilah yoktur.
وَذَا ٱلنُّونِ إِذ ذَّهَبَ مُغَٰضِبًۭا فَظَنَّ أَن لَّن نَّقْدِرَ عَلَيْهِ فَنَادَىٰ فِى ٱلظُّلُمَٰتِ أَن لَّآ إِلَٰهَ إِلَّآ أَنتَ سُبْحَٰنَكَ إِنِّى كُنتُ مِنَ ٱلظَّٰلِمِينَ
OkunuşuVezen-nûni iz zehebe mügâdiben fezanne en len nakdira aleyhi fenâdâ fiz-zulümâti en lâ ilâhe illâ ente sübhânek. İnnî küntü minez-zâlimîn.
AnlamıZünnûn’u (Hz. Yunus’u) da an. Hani öfkeyle çekip gitmiş ve kendisini asla sıkıştırmayacağımızı sanmıştı. Sonra karanlıklar içinde şöyle seslendi: “Senden başka ilah yoktur; Sen her türlü eksiklikten uzaksın. Ben gerçekten kendime yazık edenlerden oldum.”