وَوَصَّيْنَا ٱلْإِنسَٰنَ بِوَٰلِدَيْهِ إِحْسَٰنًا ۖ حَمَلَتْهُ أُمُّهُۥ كُرْهًۭا وَوَضَعَتْهُ كُرْهًۭا ۖ وَحَمْلُهُۥ وَفِصَٰلُهُۥ ثَلَٰثُونَ شَهْرًا ۚ حَتَّىٰٓ إِذَا بَلَغَ أَشُدَّهُۥ وَبَلَغَ أَرْبَعِينَ سَنَةًۭ قَالَ رَبِّ أَوْزِعْنِىٓ أَنْ أَشْكُرَ نِعْمَتَكَ ٱلَّتِىٓ أَنْعَمْتَ عَلَىَّ وَعَلَىٰ وَٰلِدَىَّ وَأَنْ أَعْمَلَ صَٰلِحًۭا تَرْضَىٰهُ وَأَصْلِحْ لِى فِى ذُرِّيَّتِىٓ ۖ إِنِّى تُبْتُ إِلَيْكَ وَإِنِّى مِنَ ٱلْمُسْلِمِينَ
OkunuşuVevessaynel-insâne bivâlideyhi ihsânâ. Hamelethü ümmühû kürhen veveda’athü kürhâ. Vehamlühû vefisâlühû selâsûne şehrâ. Hattâ izâ belega eşüddehû vebelega erbe’îne seneten kâle rabbi evzi’nî en eşküra ni’metekelletî en’amte aleyye ve’alâ vâlideyye ve en a’mele sâlihan tardâhü veaslih lî fî zürriyyetî. İnnî tübtü ileyke veinnî minel-müslimîn.
Anlamıİnsana anne babasına iyi davranmasını emrettik. Annesi onu zorlukla taşıdı ve zorlukla doğurdu. Taşınması ve sütten kesilmesi otuz ay sürer. Sonunda olgunluk çağına erip kırk yaşına varınca şöyle der: “Rabbim, bana ve anne babama verdiğin nimete şükretmemi ve razı olacağın iyi işler yapmamı bana ilham et. Çocuklarımı da benim için iyi kıl. Ben sana tövbe ettim ve ben sana teslim olanlardanım.”